دوره 4، شماره 4 - ( 11-1399 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 314-301 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه بهداشت حرفه ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (2491 مشاهده)
مقدمه: هر ساله حوادث بسیار زیادی در صنایع فرآیندی نظیر نفت، گاز و پتروشیمی اتفاق می‌افتد. صنایع فرآیندی اغلب با مواد شیمیایی پر خطر و واحدهای عملیاتی تحت شرایط دما و فشار بالا نظیر راکتورها و مخازن ذخیره‌ سازی سروکار دارند. هدف از انجام این مطالعه مدلسازی حوادث ناشی از پارگی کامل مخزن (انفجار و آتش‌سوزی) و مشخص کردن شدت پیامدهای ناشی از این حوادث می‌باشد.
روش بررسی: روش انجام این مطالعه بر اساس روش ارزیابی ریسک کمی (QRA) در فرآیندهای شیمیایی، نفت، گاز، پتروشیمی و صنایع حمل‌ونقلی بکار گرفته شد. ابتدا فرآیند مرتبط با مخزن ذخیره ‌سازی مونومر وینیل ‌کلراید به‌طور کامل شناسایی شد. در مرحله بعد، سناریوها و خطرات محتمل با روش FTA شناسایی و تعیین شد و برای مدلسازی پیامدها از نرم‌افزار تخصصی PHAST Risk 7.11 استفاده شد.
یافته‌ها: بکارگیری روش پیشنهادی نشان داد که خطرناک‌ترین پیامدهای واحد ذخیره‌سازی وینیل‌ کلراید شامل آتش ناگهانی و انفجار می‌باشد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان مرگ‌ومیر ناشی از آتش ناگهانی مربوط به سناریو دوم (شب تابستان) با شعاع تحت تأثیر 346 متر می‌باشد که احتمال مرگ‌ومیر در این فاصله بین صفر تا یک در نظر گرفته ‌شده است. در مورد انفجار کامل مخزن شعاع تحت تأثیر مربوط به موج انفجار 1 بار 79 متر برآورد گردید که احتمال مرگ‌ومیر در این فاصله بین0 تا 99 درصد در نظر گرفته شد.
نتیجه‌گیری: ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﺸﺘﻲ و پارگی اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ از ﻣﺨﺎزن مونومر وینیل ‌کلراید ممکن است منجر به ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎی ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺎری گردد. فرآیند ذخیره‌ سازی وینیل‌ کلراید دارای ﺳﻄﺢ رﻳﺴﻚ ﺑﺎﻻیی است که قابل ‌تحمل نمی‌باشد. ﺑﺮای ﻛﺎﻫﺶ رﻳﺴﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎراﻣﺘﺮهای شدت پیامد و احتمال وقوع و یا میزان مواجهه را کم کرد. بدین منظور استفاده از مخازن کوچک‌تر، تعدیل متغیرهای عملیاتی (ظرفیت، فشار، دما و غیره) و کاهش سطح مواجهه در پروژه‌های جدید مشابه قویاً توصیه می‌شود.
متن کامل [PDF 935 kb]   (1111 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (1837 مشاهده)  
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: 1397/12/28 | پذیرش: 1399/11/4 | انتشار: 1399/12/4

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.