دوره 6، شماره 2 - ( 5-1401 )                   جلد 6 شماره 2 صفحات 146-133 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

VELAYATZADEH M. Assessing the Perception of Risk and Safety Climate of the Employees of Andishmandan Jonoob Company in 2020. ohhp 2022; 6 (2) :133-146
URL: http://ohhp.ssu.ac.ir/article-1-394-fa.html
ولایت زاده محمد. ارزیابی درک ریسک و وضعیت جو ایمنی کارکنان شرکت اندیشمندان جنوب در سال 1399. بهداشت کار و ارتقاء سلامت. 1401; 6 (2) :133-146

URL: http://ohhp.ssu.ac.ir/article-1-394-fa.html


گروه ایمنی صنعتی، موسسه آموزش عالی کاسپین، قزوین، ایران.
متن کامل [PDF 817 kb]   (335 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (650 مشاهده)
متن کامل:   (578 مشاهده)
ارزیابی درک ریسک و وضعیت جو ایمنی کارکنان شرکت اندیشمندان جنوب در سال 1399
محمد ولایت‌زاده1*

چکیده
مقدمه: جو ایمنی و درک ریسک دو فاکتور بسیار مهم در مطالعات ایمنی هستند که با بررسی و تحلیل آن­ها می‌توان نتایج مناسبی از وضعیت ایمنی کارکنان به دست آورد. این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1399 به­صورت تصادفی بر روی 388 نفر از کارکنان بخش­های مختلف پروژه شرکت اندیشمندان جنوب در شهر اهواز انجام شد.
روش بررسی: جهت ارزیابی جو ایمنی از پرسشنامه جو ایمنی نوردیک (NOSACQ-50) و برای بررسی درک ریسک از پرسشنامه درک ریسک فلین و از روش لیکرت برای سنجش جو ایمنی و ارزیابی درک ریسک استفاده شد. قبل از توزیع پرسشنامه برای کارکنان یک کلاس آموزشی کوتاه در خصوص نحوه تکمیل پرسشنامه توسط پژوهشگر برگزار شد و بعد از توزیع پرسشنامه برای تکمیل آن توسط کارکنان 45 دقیقه زمان جهت پاسخگویی در نظر گرفته شد و سپس پرسشنامه­ها جمع­آوری گردید. جهت تجزیه‌وتحلیل داده­ها از نرم­افزار SPPS 24 و برای تعیین اختلاف بین متغیرهای مورد مطالعه از آنالیز واریانس یک‌طرفه (One-Way ANOVA) استفاده شد.
یافته­ها: در این پژوهش میانگین وزن و قد افراد مورد مطالعه به ترتیب 45/18±57/81 کیلوگرم و 68/24±32/176 سانتیمتر به دست آمد. در میان کارکنان 81/43 درصد مدرک تحصیلی دیپلم، 37/37 درصد 30 تا 40 سال سن و 03/76 درصد 1 تا 10 سال سابقه کار داشتند و 67/80 درصد کارگر بودند. میانگین امتیازات ابعاد مختلف جو ایمنی بر اساس سن، سابقه کار و سطح تحصیلات نشان داد که میانگین تعهد ایمنی کارکنان برای سن، سابقه کار و سطح تحصیلات به ترتیب 76/0، 98/0 و 76/0 بود. در این تحقیق 14 ریسک محل کار در نظر گرفته شد که ریسک برق‌گرفتگی و کمردرد و حرکات تکراری توسط کارکنان امتیاز 1 (خطر بسیار کم) نداشت. همچنین ریسک­های برخورد با سطح داغ و سقوط قطعات بر روی پا توسط کارکنان امتیاز 5 (بسیار خطرناک) را نداشتند.
نتیجه­گیری: نتایج میانگین امتیازات کارکنان بر اساس پرسشنامه جو ایمنی در ابعاد مورد مطالعه نشان داد، جو ایمنی در بین کارکنان مشاغل خدماتی مورد مطالعه نسبتاً ضعیف می‌باشد؛ بنابراین باید جهت کاهش خطرات احتمالی موجود در مشاغل خدماتی و کاهش حوادث با برنامه­ریزی مناسب و مدون مسائل ایمنی و بهداشت آموزش داده شود و با روش­های نوین و فناوری­های جدید فرهنگ ایمنی کارکنان افزایش یاید. در خصوص درک ریسک می­توان چنین استنباط کرد که برخی ریسک­ها توسط کارکنان قابل لمس نبوده و توسط افراد مشاهده نشده­اند و با توجه به این مطلب کارکنان به این ریسک­های خطرناک امتیاز پایینی دادند.
واژگان کلیدی: پرسشنامه نوردیک، جو ایمنی، حوادث شغلی، درک ریسک
مقاله پژوهشی


تاریخ دریافت: 1400/06/15
تاریخ پذیرش: 1400/09/04

ارجاع:
ولایت‌زاده محمد. ارزیابی درک ریسک و وضعیت جو ایمنی کارکنان شرکت اندیشمندان جنوب در سال 1399. بهداشت کار و ارتقاء سلامت 1401; 6(2): 146-133.
مقدمه
 
امروزه برای بهبود شرایط ایمنی محیط کار تمرکز بیشتری بر روی عوامل سازمانی و مدیریتی از جمله جو سازمانی و به­ویژه جو ایمنی می­شود. با توجه به اینکه درک ایمنی و نگرش کارکنان در یک سازمان نسبت به وضعیت ایمنی محیط کارشان متفاوت می­باشد، بنابراین برای سنجش این تفاوت می­توان از پرسشنامه­های استاندارد استفاده کرد (1،2). در صنایع مختلف توجه زیادی به ایمنی شده است، در این صنایع پیش­بینی ایمنی بر اساس جو ایمنی صورت می­گیرد (3).
در کشورمان مشاغل خدماتی و کوچک قسمت عمده­ای از انواع شغل را به خود اختصاص می­دهند که اغلب کارگران و کارکنان نیز در این واحدها مشغول به کار هستند. برخی مشاغل خدماتی شامل سالن­دار رستوران، آشپز، کارگر واحد فنی و تأسیسات (لوله­کش، رنگ­آمیز، برق‌کار، جوشکار، موتورمن)، انباردار، کارکنان امور اداری، کارگر فضای سبز و خدمات نظافت، آبدارچی، کارکنان ترابری و حمل‌ونقل، کارکنان رختشوی­خانه و تعمیرکار و سرویس‌کار وسایل نقلیه و نجار هستند. این گونه مشاغل با توجه به تفاوت­های موجود در نوع کار، میزان ریسک و مواجهه با انواع مخاطرات اهمیت بالایی دارند.
میزان مرگ‌ومیر ناشی از کار بیش از 60 درصد افزایش یافته که در حقیقت به­طور معنی­داری در 35 سال اخیر افزایش چشمگیری داشته است. این افزایش مرگ‌ومیر در کشورهای در حال توسعه آموزش در زمینه خطرات و ایمنی کاری همگام با رشد صنعتی بیشتر مشاهده می­شود. سالیانه حدود 2 میلیون نفر در اثر بیماری­های شغلی و حوادث ناشی از کار فوت می­شوند که غالب این مرگ‌ومیر مربوط به بیماری­های شغلی محیط کار می­باشد. همچنین سازمان بین­المللی کار اعلام کرده است که سالیانه حدود 160 میلیون مورد بیماری­های غیرکشنده ناشی از محیط کار، 330 میلیون حادثه و 350 هزار مرگ ناشی از کار گزارش می­شود. در کشور ایران نیز تعداد حوادث ناشی از کار در سال حدود 11 هزار حادثه اعلام شده است که سبب مرگ‌ومیر حدود 1000 نفر می­گردد.
جو ایمنی توصیفی از بینش­های مشترک کارکنان از نحوه مدیریت ایمنی بوده و ارزیابی آن یکی از ملزومات برنامه­های ارتقا رفتارهای ایمن در محیط­های کاری به شمار می­رود (4). مفهوم جو ایمنی اولین بار توسط Zohar معرفی شد که یکی از عوامل مهم در بررسی ارتقای ایمنی مدیریت می­باشد (5). جو ایمنی در واقع بینش­های مشترک کارکنان در مورد نحوه مدیریت ایمنی در یک مکان و زمان خاص را توصیف می­کند و بر خلاف فرهنگ ایمنی که نسبتاً پایدار بوده و در دراز مدت ایجاد می­شود، ناپایدار بوده و تحت تأثیر شرایط موجود می­باشد (6،7). فرهنگ ایمنی نسبت به جو ایمنی در یک سطح بالاتر قرار دارد و مربوط به اهداف و سیاست­های کلی است، در حالی که جو ایمنی در یک سطح موضعی قرار دارد و تمرکز محسوسی را برای ارزیابی بعضی جنبه­های فرهنگ ایمنی آماده می­کند. اگرچه جو ایمنی به­صورت کامل فرهنگ ایمنی را دربر نمی­گیرد، اما یک منبع مناسب برای کسب اطلاعات درمورد فرهنگ ایمنی می­باشد (8،9).
جو ایمنی یک مفهوم مناسب برای شناسایی عملکرد کارکنان، شناسایی خطرات شغلی، راه­های آسیب­پذیری و راهکارهای کنترل آن­ها می­باشد (10). ارزیابی جو ایمنی به­عنوان یکی از شاخص­های ارزیابی عملکرد مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه­ای در محیط کار مطرح می­باشد که به ارزیابی نگرش کارکنان نسبت به مسائل ایمنی می­پردازد (11،12). جو ایمنی حاکم بر هر محیط کاری حاصل ارزش­ها، نگرش­ها و منافع فردی و گروهی، صلاحیت­ها و الگوهای رفتاری است که تعهد کارکنان به مدیریت ایمنی و سلامت شغلی سازمان را مشخص می­کند (13،14).
در یک مطالعه ارتباط نگرش ایمنی و استرس شغلی در کارگران دکل­بند مخابراتی نشان داد در فعالیت پرخطر دکل­بندی، افرادی که به دلایل فردی و سازمانی دچار استرس شغلی می­شوند در کاهش نگرش ایمنی آنان اثر سوء می­گذارد (15). همچنین مطالعات و تحقیقات ارزیابی جو ایمنی در صنعت کاشی و سرامیک (4)، معادن اورانیوم مرکز و جنوب ایران (16)، درمانگاه­های توان‌بخشی شهر اهواز (3)، صنعت فلزی (2)، کارگاه­های کوچک استان اردبیل (17)، صنعت فولاد (18)، صنعت قند (19)، مس سرچشمه (20) و پرستاران یک بیمارستان در ارومیه (21) انجام شده است.
مدیریت ریسک شامل شناسایی، ارزیابی و رتبه­بندی خطرات موجود در مشاغل است (22)، اما فاکتورهای تأثیرگذار بر ایمنی شامل عوامل نگرش، انگیزش و درک ریسک می­باشند. درک ریسک کارکنان در کاهش حوادث شغلی بسیار مهم و ضروری می‌باشد (23). درک ریسک ارزیابی ذهنی از احتمال وقوع یک حادثه مشخص و چگونگی روبرو شدن با پیامد آن می­باشد (24). درک ریسک در ایمنی و بهداشت از اهمیت بالایی برخوردار است و بسیاری از حوادث به علت اینکه افراد درک صحیحی از خطرات ندارند، رخ می­دهند (23)، بنابراین دو فاکتور مهم شامل ارزیابی ذهنی از احتمال رویداد منفی یا ناخواسته و قضاوت در مورد پیامدهای شدید در صورتی که رویداد اتفاق بیفتد تأثیرگذار هستند (25).
با توجه به مطالب ذکر شده در بالا مشخص است که در ایران مطالعات متعددی در خصوص بررسی جو ایمنی و درک ریسک در صنایع و مشاغل مختلف انجام شده است و مسئله جو ایمنی و درک ریسک اهمیت فروانی دارد، اما تاکنون گزارشی در مورد مشاغل خدماتی جو ایمنی و درک ریسک ارائه نشده است که هدف اصلی در این تحقیق کارگران بوده است؛ بنابراین با توجه به این مطلب این پژوهش با هدف ارزیابی جو ایمنی و درک ریسک مشاغل خدماتی شامل سالن­دار رستوران، آشپز، واحد فنی و تأسیسات، انبارداری، امور اداری، فضای سبز، خدمات نظافت، ترابری و حمل‌ونقل، رختشوی­خانه و تعمیرگاه وسایل نقلیه در شهر اهواز انجام شد.
مواد و روش­‌ها
این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1399 در پروژه مشاغل خدماتی در میدان نفتی یادآوران مربوط به شرکت اندیشمندان جنوب انجام شد. مشاغل موردنظر شامل سالن­دار رستوران، آشپز، کارگر واحد فنی و تأسیسات، انباردار، کارکنان امور اداری، کارگر فضای سبز و خدمات نظافت، آبدارچی، کارکنان ترابری و حمل‌ونقل، کارکنان رختشوی­خانه و تعمیرکار و سرویس‌کار وسایل نقلیه یکی از شرکت­های خدماتی در شهر اهواز انجام شد. در این پژوهش تعداد 388 نفر از کارکنان شاغل در واحدهای ذکر شده به صورت تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت ارزیابی جو ایمنی از پرسشنامه جو ایمنی نوردیک (NOSACQ-50) استفاده شد که ویرایش فارسی پرسشنامه جو ایمنی نوردیک و روایی و پایایی قابل‌قبول آن بررسی شده است (26). در این تحقیق که از روش لیکرت برای سنجش جو ایمنی استفاده شد، بدین ترتیب که افراد نظر خود را نسبت به سؤالات به صورت پاسخ‌های کاملاً موافقم، موافقم، نظری ندارم، مخالفم و کاملاً مخالفم در برابر هر یک از سؤالات مشخص نمودند. برای سؤالات مستقیم گزینه­های کاملاً مخالفم نمره 1، مخالفم نمره نظری ندارم 3، موافقم نمره 4 و کاملاً موافقم نمره 5 و در مورد سؤالات معکوس گزینه­های کاملاً مخالفم نمره مخالفم نمره نظری ندارم 3، موافقم نمره 2 و کاملاً موافقم نمره 1 اختصاص داده شد. بر این اساس حداکثر و حداقل نمره جو ایمنی برای هر نفر در بعد اول (اولویت و توانایی ایمنی مدیریت)، بعد دوم (قدرت ایمنی مدیریت)، بعد سوم (قضاوت ایمنی مدیریت)، بعد چهارم (تعهد ایمنی کارکنان)، بعد پنجم (اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری)، بعد ششم (ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی) و بعد هفتم (اعتماد به اثربخش بودن سیستم­های ایمنی) به ترتیب 36-9، 28-7، 24-6، 24-6، 28-7، 32-8 و 28-7 بود. جهت پایایی ابعاد مختلف پرسشنامه نوردیک از ضریب کودر ریچادرسون (942/0) محاسبه شد (4).
جهت ارزیابی درک ریسک از پرسشنامه درک ریسک فلین و همچنین ارزیابی ریسک­های تشخیص داده شده توسط واحد ایمنی و بهداشت استفاده شد. در مجموع 14 موقعیت کاری خطرناک مشخص گردید و از افراد خواسته شد که بر اساس مقیاس لیکرت از 5-1 موقعیت­های خطرناک مشخص شده را امتیازدهی کنند (1: خطر بسیار کم 2: خطر کم 3: خطر متوسط، 4: خطرناک، 5: بسیار خطرناک). پرسشنامه درک ریسک فلین توسط Soltani (2016) اعتبارسنجی شد و آلفای کرونباخ آن 93/0 گزارش شده است (27). پرسشنامه درک ریسک فلین شامل 133 سؤال در 10 قسمت می­باشد که بخش­های ده­گانه آن شامل وضعیت شغلی، شرایط فیزیکی محیط کار، تجربه ریسک و خطرات، احتمال بروز صدمات، تجربه ریسک وظایف شغلی، رضایت شغلی، ارزیابی ایمنی، ایمنی و پیشگیری از حوادث، حمایت­های شخصی و کمک از دیگران و تجربه بروز رویداد و حوادث می­باشد. هر سؤال دارای 5 امتیاز است که عدد 1 کمترین امتیاز برای موقعیت خطر و عدد 5 بیش­ترین امتیاز دارد. بر اساس این روش نمره درک ریسک از تقسیم مجموع امتیازهای سؤال‌های هر بخش بر تعداد سؤال‌های همان بخش نمره درک ریسک به دست آمد. در پایان از مجموع پاسخ­های داده شده در مقیاس لیکرت میانگین گرفته شد و به­عنوان امتیاز درک ریسک در نظر گرفته شد. 14 موقعیت کاری خطرناک شامل سقوط از ارتفاع، عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی، تماس پوستی با مواد شیمیایی، استنشاق بخارات مواد شیمیایی، برق‌گرفتگی، آتش­سوزی، انفجار، گیر کردن اعضای بدن بین دستگاه­ها، برخورد با سطح داغ، سقوط قطعات بر روی پا، آسیب به چشم، لیز خوردن در کف کارگاه، صدای بیش از حد مجاز، کمردرد و حرکات تکراری بود (4).
در این پژوهش جهت انجام مطالعه با مدیریت شرکت هماهنگی و رضایت انجام تحقیق از ایشان به عمل آمد. تمامی کارکنان شاغل در پروژه این شرکت در تکمیل پرسشنامه دعوت شدند و تمامی افراد به­صورت اختیاری و آزاد در انجام پژوهش همکاری نموده و هیچ یک از کارکنان را اجبار نکرده و با توجه به توجیهات و توضیحات ارائه شده به آن­ها، پرسشنامه را تکمیل کردند و به کارکنان این اطمینان داده شده که اطلاعات شخصی آن­ها محرمانه است. قبل از توزیع پرسشنامه برای کارکنان یک کلاس آموزشی کوتاه در خصوص نحوه تکمیل پرسشنامه توسط پژوهشگر برگزار شد و بعد از توزیع پرسشنامه برای تکمیل آن توسط کارکنان 45 دقیقه زمان جهت پاسخگویی در نظر گرفته شد و سپس پرسشنامه­ها جمع­آوری گردید.
جهت تجزیه‌وتحلیل داده­ها از نرم­افزار SPPS 24 و برای تعیین اختلاف بین متغیرهای مورد مطالعه از آنالیز واریانس یک‌طرفه (One-Way ANOVA) استفاده شد. رسم جداول به کمک نرم­افزار Excel 2007 انجام پذیرفت. جهت تحلیل همبستگی و ارتباط بین داده­های به دست آمده از ضریب Pearson استفاده گردید.
یافته‌­ها
در این پژوهش همه شاغلین مورد مطالعه مرد بودند که 28/76 درصد آن­ها متأهل هستند. میانگین وزن و قد افراد مورد مطالعه به ترتیب 45/18±57/81 کیلوگرم و 68/24±32/176 سانتیمتر به دست آمد. در میان کارکنان 81/43 درصد مدرک تحصیلی دیپلم، 37/37 درصد 30 تا 40 سال سن و 03/76 درصد 1 تا 10 سال سابقه کار داشتند و 67/80 درصد کارگر بودند (جدول 1). میانگین نمره ابعاد مختلف جو ایمنی در جدول شماره 2 آورده شده است. همان­طور که نتایج جدول نشان می­دهد ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی دارای نمره 24/0±85/2 و پایین­ترین نمره 26/0±08/2 مربوط به بعد تعهد ایمنی کارکنان به دست آمد (جدول 2). میانگین امتیازات ابعاد مختلف جو ایمنی بر اساس سن، سابقه کار و سطح تحصیلات نشان داد که میانگین تعهد ایمنی کارکنان برای سن، سابقه کار و سطح تحصیلات به ترتیب 76/0، 98/0 و 76/0 بود (جدول 3).
در تمامی ابعاد جو ایمنی پاسخ­های موافق درصد بالاتری را نسبت به پاسخ­های نظری ندارم و پاسخ­های مخالف داشتند. در ابعاد اولویت و توانایی ایمنی مدیریت، اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری، ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی و اعتماد به اثربخش بودن سیستم­های ایمنی پاسخ نظری ندارم وجود نداشت. بیشترین پاسخ موافق و مخالف به ترتیب 42/85 و 22/45 درصد مربوط به بعد ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی و اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری به دست آمد (جدول 4).
 
جدول 1: خصوصیات دموگرافیک کارکنان مورد مطالعه
خصوصیات فردی تعداد درصد فراوانی
جنسیت مرد 388 100
زن - -
تاهل متأهل 296 28/76
مجرد 92 71/23
تحصیلات بی‌سواد 12 09/3
سیکل 126 47/32
دیپلم 170 81/43
کاردانی 27 95/6
کارشناسی 45 59/11
کارشناسی ارشد 8 06/2
سن (سال) 30- 20 182 90/46
40- 30 145 37/37
50-40 50 88/12
60-50 11 83/2
عنوان شغلی مدیر 7 80/1
سرپرست 68 52/17
کارگر 313 67/80
سابقه کار (سال) 10-1 295 03/76
20-10 88 68/22
30-20 15 86/3
جدول 2: امتیازات کارکنان بر اساس پرسشنامه جو ایمنی در ابعاد مورد مطالعه
ردیف ابعاد جو ایمنی میانگین نمره انحراف معیار
1 اولویت و توانایی ایمنی مدیریت 32/2 36/0
2 قدرت ایمنی مدیریت 24/2 28/0
3 قضاوت ایمنی مدیریت 50/2 19/0
4 تعهد ایمنی کارکنان 08/2 25/0
5 اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری 13/2 32/0
6 ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی 85/2 24/0
7 اعتماد به اثربخش بودن سیستم­های ایمنی 37/2 36/0

جدول 3: مقایسه سطح اختلاف معنی­داری (P=0.05)* میانگین امتیازات ابعاد جو ایمنی در بین کارکنان
ابعاد جو ایمنی تحصیلات سن سابقه کار
اولویت و توانایی ایمنی مدیریت 15/0 68/0 28/0
قدرت ایمنی مدیریت 62/0 55/0 41/0
قضاوت ایمنی مدیریت 34/0 42/0 29/0
تعهد ایمنی کارکنان 76/0 76/0 98/0
اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری 16/0 36/0 58/0
ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی 66/0 28/0 72/0
اعتماد به اثربخش بودن سیستم­های ایمنی 56/0 14/0 91/0
*اختلاف معنی­دار در سطح اطمینان 95 وجود داشت (P<0.05)
جدول 4: درصد پاسخ‌های موافق، مخالف و بدون نظر پرسشنامه جو ایمنی در بین کارکنان
ابعاد جو ایمنی پاسخ موافق
(درصد)
نظری ندارم
(درصد)
پاسخ مخالف
(درصد)
اولویت و توانایی ایمنی مدیریت 35/67 0 65/32
قدرت ایمنی مدیریت 38/58 52/10 10/31
قضاوت ایمنی مدیریت 26/76 61/6 13/17
تعهد ایمنی کارکنان 62/51 35/18 03/30
اولویت ایمنی کارکنان و ریسک­ناپذیری 78/54 0 22/45
ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی 42/85 0 58/14
اعتماد به اثربخش بودن سیستم­های ایمنی 95/70 0 05/29
 
در این تحقیق 14 ریسک محل کار در نظر گرفته شد که ریسک برق‌گرفتگی و کمردرد و حرکات تکراری توسط کارکنان امتیاز 1 (خطر بسیار کم) نداشت. همچنین ریسک­های برخورد با سطح داغ و سقوط قطعات بر روی پا توسط کارکنان امتیاز 5 (بسیار خطرناک) را نداشتند. ریسک­های سقوط از ارتفاع، گیر کردن اعضای بدن بین دستگاه­ها، برخورد با سطوح داغ، سقوط قطعات بر روی پا، آسیب به چشم و صدای بیش از حد مجاز به ترتیب بیشترین فراوانی پاسخ با امتیاز 1 را با 32/19، 03/51، 61/45، 19/48، 11/37 و 07/69 درصد داشتند، اما ریسک­های برق‌گرفتگی (48/74 درصد)، آتش­سوزی (83/77 درصد)، لیز خوردن کف کارگاه (14/88 درصد) و کمردرد و حرکات تکراری (47/82 درصد) بیشترین پاسخ­گویی امتیاز 5 را داشتند. در مورد امتیازهای 2، 3 و 4 به ترتیب ریسک­های عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی، تماس پوستی با مواد شیمیایی و انفجار با فراوانی 59/36، 86/28 و 91/38 درصد پاسخ کارکنان بودند (جدول 5).
با توجه به تعداد کارکنان شرکت‌کننده در تکمیل پرسشنامه­ها و تعداد امتیاز ریسک­های مورد مطالعه، مجموع امتیازات 1940 بود. تجزیه‌وتحلیل پاسخ به ارزیابی درک ریسک نشان داد که ریسک­های لیز خوردن کف کارگاه، کمردرد و حرکات تکراری، برق‌گرفتگی و آتش­سوزی به ترتیب 87/4، 78/4، 60/4 و 60/4 بالاترین میانگین امتیاز پاسخ­دهی کارکنان را داشتند. پایین­ترین میانگین امتیاز پاسخ­دهی 40/1، 73/1 و 84/1 به ترتیب مربوط به صدای بیش از حد مجاز، سقوط قطعات بر روی پا و گیر کردن اعضای بدن بین دستگاه­ها بودند (جدول 6).
 

جدول 5: توزیع فراوانی ریسک­های مورد مطالعه توسط کارکنان
ریسک­ها فراوانی امتیاز
1 2 3 4 5
سقوط از ارتفاع تعداد 75 162 50 46 55
درصد 32/19 75/41 88/12 85/11 17/14
عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی تعداد 125 142 76 40 5
درصد 21/32 59/36 58/19 30/10 28/1
تماس پوستی با مواد شیمیایی تعداد 11 65 112 98 102
درصد 83/2 75/16 86/28 25/25 28/26
استنشاق بخارات مواد شیمیایی تعداد 70 89 15 212 2
درصد 04/18 93/22 86/3 63/54 51/0
برق‌گرفتگی تعداد - 19 18 62 289
درصد - 89/4 63/4 97/15 48/74
آتش­سوزی تعداد 9 12 15 50 302
درصد 31/2 09/3 86/3 88/12 83/77
انفجار تعداد 20 35 106 151 76
درصد 15/5 03/9 31/27 91/38 58/19
گیر کردن اعضا بدن بین دستگاه‌ها تعداد 198 95 73 - 22
درصد 03/51 48/24 81/18 - 67/5
برخورد با سطح داغ تعداد 177 77 69 65 -
درصد 61/45 84/19 78/17 75/16 -
سقوط قطعات بر روی پا تعداد 187 115 86 - -
درصد 19/48 63/29 16/22 - -
آسیب به چشم تعداد 144 111 61 49 23
درصد 11/37 60/28 72/15 62/12 92/5
لیز خوردن در کف کارگاه تعداد - - 3 43 342
درصد - - 77/0 08/11 14/88
صدای بیش از حد مجاز تعداد 268 103 - 12 5
درصد 07/69 54/26 - 09/3 28/1
کمردرد و حرکات تکراری تعداد - - 17 51 320
درصد - - 38/4 14/13 47/82
(1: خطر بسیار کم 2: خطر کم 3: خطر متوسط، 4: خطرناک، 5: بسیار خطرناک).
جدول 6: تجزیه‌وتحلیل پاسخ به درک ریسک­های مورد مطالعه
ریسک تعداد پاسخ امتیاز کل میانگین انحراف معیار
سقوط از ارتفاع 388 1008 59/2 19/0
عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی 388 822 11/2 15/0
تماس پوستی با مواد شیمیایی 388 1379 55/3 22/0
استنشاق بخارات مواد شیمیایی 388 1151 96/2 21/0
برق‌گرفتگی 388 1785 60/4 28/0
آتش­سوزی 388 1788 60/4 31/0
انفجار 388 1392 58/3 29/0
گیر کردن اعضا بدن بین دستگاه­ها 388 717 84/1 12/0
برخورد با سطح داغ 388 798 05/2 25/0
سقوط قطعات بر روی پا 388 675 73/1 12/0
آسیب به چشم 388 830 13/2 24/0
لیز خوردن در کف کارگاه 388 1891 87/4 37/0
صدای بیش از حد مجاز 388 547 40/1 16/0
کمردرد و حرکات تکراری 388 1855 78/4 42/0

بحث
 
ارزیابی جو ایمنی یکی از ابزارهای مهم جهت افزایش ارتقای ایمنی و بهداشت در محیط کار می­باشد. در بررسی جو ایمنی در صنایع و مشاغل مختلف از پرسشنامه­های متنوعی استفاده می­گردد که یکی از مهم‌ترین و قوی­ترین پرسشنامه­ها، پرسشنامه جو ایمنی نوردیک (NOSACQ-50) می­باشد که بسیاری از پژوهشگران جهت انجام مطالعه خود از آن استفاده نمودند (2،4،19،21) و در یک پژوهش یوسفی و همکاران (2013) نیز روایی و پایایی پرسشنامه جو ایمنی نوردیک (942/0) را بررسی و بیان کردند ویرایش فارسی پرسشنامه جو ایمنی نوردیک از روایی و پایایی قابل‌قبولی جهت بررسی جو ایمنی در صنایع و سازمان­های مختلف داخل کشور برخوردار است و می­تواند بدین منظور مورد استفاده قرار گیرد (4).
در این پژوهش پایین­ترین نمره مربوط به بعد تعهد ایمنی کارکنان به دست آمد که باید بر روی این بعد جو ایمنی توجه بیشتری شود و با فرهنگ­سازی و آموزش مدون و منظم، مسئولیت­پذیری و تعهد کارکنان نسبت به مسائل ایمنی و بهداشت افزایش یابد. بالاترین امتیاز مربوط به بعد ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی بود که نشان‌دهنده نقطه قوت مدیریت ایمنی در آموزش مسائل ایمنی و بهداشت است.
نتایج میانگین امتیازات کارکنان بر اساس پرسشنامه جو ایمنی در ابعاد مورد مطالعه نشان داد، جو ایمنی در بین کارکنان مشاغل خدماتی مورد مطالعه نسبتاً ضعیف می­باشد. بررسی جو ایمنی در صنعت قند نشان داده که جو ایمنی نسبتاً ضعیف است. نتایج حاصل نشان داده که بیشترین میانگین امتیاز جو ایمنی به تفکیک ابعاد جو ایمنی مربوط به بعد قدرت ایمنی مدیریت (52/2) و کمترین امتیاز مربوط به بعد ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی (58/1) می­باشد (19). نتایج به دست آمده در کارگاه­های کوچک استان اردبیل نشان داد وضعیت جو ایمنی و بهداشت حرفه­ای در بخش­های ارتباطات و پاسخگویی کارفرما غیرقابل‌قبول است و همچنین سابقه بروز بیماری ناشی از کار و سابقه حادثه شغلی در کارگران با جو ایمنی و بهداشت نتایج نشان داد، جو ایمنی در بین کارکنان مشاغل خدماتی مورد مطالعه نسبتاً ضعیف می­باشد که با نتایج تحقیق حاضر هم­خوانی دارد؛ بنابراین باید جهت کاهش خطرات احتمالی موجود در مشاغل خدماتی و کاهش حوادث با برنامه­ریزی مناسب و مدون مسائل ایمنی و بهداشت آموزش داده شود و با روش­های نوین و فناوری­های جدید فرهنگ ایمنی کارکنان افزایش یاید (17). در برخی مطالعات بر روی جو ایمنی کارکنان در مشاغل مختلف نمره جو ایمنی پایین گزارش شده است و جو ایمنی ضعیف بود (16). محاسبه میانگین امتیازات جو ایمنی در یک صنعت فلزی نشان داد که میانگین کلی جو ایمنی 88/2 بود. بیشترین و کمترین امتیاز به ترتیب مربوط به اعتماد به کارایی سیستم ایمنی (35/3) و عدالت مدیریت ایمنی (69/2) به دست آمد و بین سن و سابقه کار با جو ایمنی ارتباط معنی­داری وجود دارد و به­طور مشابه بین موقعیت شغلی، نوع شغل با جو ایمنی نیز ارتباط معنی­داری وجود دارد، اما بین متغیرهایی از قبیل نوبت­کاری، سطح تحصیلات و نوع قرارداد کاری با جو ایمنی ارتباط معنی­داری مشاهده نشد (2). در یک مطالعه در صنعت پتروشیمی متغیرهای فردی نظیر سن، تحصیلات و میزان سابقه تأثیر چندانی بر جو ایمنی نداشتند. در واقع مدیریت حاکم بر محیط کار است که جو سازمانی و به­تبع آن جو ایمنی حاکم بر محیط کار را شکل می­دهد. این موضوع تأکید مجددی بر اصل اساسی تعهد مدیریت ارشد به ایمنی و نقش آن در پیشگیری از حوادث است. از این­رو جو ایمنی شاخص مناسبی برای ارزیابی عملکرد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه­ای به شمار می­رود (11). در پژوهش دیگری در یکی از صنایع فلزی شهر اراک گزارش شد که ارتباطی بین سن، سطح تحصیلات و سابقه کار با جو ایمنی وجود ندارد (9)، البته باید توجه داشت ارزیابی جو ایمنی بر روی پرستاران یکی از بیمارستان­های شهر ارومیه (21) و درمانگاه­های توان‌بخشی شهر اهواز (3) گزارش شد که جو ایمنی حاکم نسبتاً مطلوب بوده است که نتایج به دست آمده از تحقیقات بیان شده با نتایج این تحقیق هم­خوانی ندارد.
با توجه به نتایج به دست آمده بر اساس پاسخ­گویی کارکنان ریسک­های برق‌گرفتگی (48/74 درصد)، آتش­سوزی (83/77 درصد)، لیز خوردن کف کارگاه (14/88 درصد) و کمردرد و حرکات تکراری (47/82 درصد) بالاترین امتیاز را داشتند که نشان می­دهد این ریسک­ها بسیار خطرناک می­باشند. ریسک­های سقوط از ارتفاع، گیر کردن اعضای بدن بین دستگاه­ها، برخورد با سطوح داغ، سقوط قطعات بر روی پا پایین­ترین امتیاز را توسط کارکنان داشتند. به نظر می­رسد با توجه به نوع مشاغل در این پروژه در شرکت اندیشمندان جنوب به همین دلیل این ریسک­ها توسط کارکنان قابل لمس نبوده و توسط افراد مشاهده نشده­اند و چنین می­توان استنباط کرد که با توجه به این مطلب کارکنان به این ریسک­های خطرناک امتیاز پایینی دادند. سطح پذیرش ریسک و درکی که هر یک از این سطوح جامعه از ریسک پروژه‌ها دارد از جمله عواملی است که در حمایت آنان نقش مهمی ایفا می­کند و از عوامل اثرگذار در پایداری پروژه­ها می­باشد. از سوی دیگر نیاز سازمان­ها به کارکنانی سالم و محیطی ایمن مستلزم داشتن کارکنانی آگاه از مخاطرات و ریسک‌های موجود در محیط کاری است. از این‌رو، در نظر گرفتن فرآیندهای رفتاری و ایجاد یک فرهنگ ایمنی سالم و مثبت، نقشی عمده در کاهش مخاطرات و پذیرش ریسک­ها دارد (27).
درک کارکنان از ریسک­های شغلی موجود بر رفتار ایمنی آن­ها تأثیر قابل توجهی دارد، به همین دلیل پژوهش در زمینه درک ریسک در محیط کار توجه پژوهشگران زیادی را به خود جلب کرده است (23،24،28). در ارزیابی متخصصین از ریسک، بیشتر بر میزان پیامدهای حادثه یعنی خسارات جانی و مالی متمرکز می­شود، در حالی که درک ریسک فردی به فاکتورهایی نظیر قابل پیش­بینی بودن خطر، درجه کنترل بر میزان مواجهه و پیامدهای آن و همچنین آشنا بودن افراد با پتانسیل پیامدهای مواجهه می­باشد. علی­رغم اهمیت درک ریسک، فرآیندهای روانشناسی وابسته به قضاوت­های ریسک افراد به خوبی تحلیل نمی­شود. اغلب افراد قضاوت درستی از میزان ریسک­ها ندارند. درک ریسک و شناخت حوادث شغلی برای به حداقل رساندن آسیب­های ناشی از مخاطرات از اهمیت فراوانی برخوردار است (29،30).
یافته­های مختلفی در مورد تأثیر خصوصیات فردی بر ارزیابی درک ریسک کارکنان گزارش شده است (31،32،33). در تحقیقی در مورد درک خطر کارگرهای ساختمانی نتایج نشان داد که برخی از خصوصیات مانند سطح تحصیلات و سن، پیش بینی­کننده در درک خطر هستند، در حالی که جنسیت، گروه شغلی، سابقه کار، شرکت در دوره­های ایمنی هیچ تأثیری بر درک خطر کارگران ساختمانی ندارد (34). این برخلاف آن چیزی است که در مطالعه دیگری گزارش شده است که حاکی از این مطلب است که ویژگی­های فردی پیش­بینی کننده قابل توجهی از خطر درک شده نیستند (32). یک دلیل احتمالی می­تواند این باشد که جمعیت­های هدف این مطالعات متفاوت بودند. با این حال در این زمینه نیز گزارش شده است که سطح تحصیلات تحت تأثیر درک خطر می­باشد (33) که شاید درک کارگران از ویژگی­های خطر بهبود یابد که در نتیجه نحوه درک کارگران از خطرات را تحت تأثیر قرار می­دهد (35).
نتیجه­‌گیری
نتایج نشان داد، جو ایمنی در بین کارکنان مشاغل خدماتی مورد مطالعه نسبتاً ضعیف می­باشد؛ بنابراین باید جهت کاهش خطرات احتمالی موجود در مشاغل خدماتی و کاهش حوادث با برنامه­ریزی مناسب و مدون مسائل ایمنی و بهداشت آموزش داده شود و با روش­های نوین و فناوری­های جدید فرهنگ ایمنی کارکنان افزایش یاید. در این پژوهش پایین­ترین نمره مربوط به بعد تعهد ایمنی کارکنان به دست آمد که باید بر روی این بعد جو ایمنی توجه بیشتری شود و با فرهنگ­سازی و آموزش مدون و منظم، مسئولیت­پذیری و تعهد کارکنان نسبت به مسائل ایمنی و بهداشت افزایش یابد. بالاترین امتیاز مربوط به بعد ارتباط ایمنی متقابل، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی بود که نشان‌دهنده نقطه قوت مدیریت ایمنی در آموزش مسائل ایمنی و بهداشت است. همچنین در خصوص درک ریسک می­توان چنین استنباط کرد که برخی ریسک‌ها توسط کارکنان قابل لمس نبوده و توسط افراد مشاهده نشده‌اند که با توجه به این مطلب کارکنان به این ریسک­های خطرناک و مهم امتیاز پایینی دادند.
تقدیر و تشکر
این مقاله با حمایت مالی و اجرایی مدیریت محترم شرکت اندیشمندان جنوب جناب آقای مهندس علی عامری و جناب آقای مهندس سیامک صالحی در قالب یک طرح پژوهشی (139901250125/6565) انجام شده است. نویسنده مقاله، کمال تشکر و قدردانی را از مدیران محترم شرکت اندیشمندان جنوب اعلام می­نماید. همچنین از تمامی کارکنان و کارکنان گرامی و محترم این شرکت به‌پاس کمک­های بی­دریغ و همه جانبه تشکر می­نمایم.
مشارکت نویسندگان
طراحی پژوهش: م.و.­ز
جمع­آوری اطلاعات و داده­‌ها: م.و.­ز
نگارش و اصلاحات مقاله: م.و.­ز
تضاد منافع
هیچ گونه تعارض منافع توسط نویسندگان بیان نشده است.
 

منابع
 
1. Kouabenan DR, Ngueutsa R, Mbaye S. Safety climate, perceived risk, and involvement in safety management. Safety Science. 2015; 77: 72-79.
2. Shirali GA, Khademian F. Analysis of workplace safety climate using Nordic questionnaire: a case study in a metal industry. Iran Occupational Health. 2016; 13(5): 25-38.
3. Moghani Bashi Mansourieh E, Faraji Khiavi F, Ravanbakhsh M, et al. Study of safety climate in rehabilitation clinics in Ahwaz city. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2015; 3(1): 43-48.
4. Yousefi Y, Jahangiri M, Choobineh A, et al. Validity and Reliability of the Persian (Farsi) Version of Nordic Safety Climate Questionnaire (NOASACQ-50). Journal Health Systematic Research. 2013; 9(8): 812-818.
5. Mohamadi Zeydi I, Heydarnia A, Niknami SH. Safety climate measurement at workplace: development, validity and reliability. Payesh Health Monitor. 2011; 10(2): 157-65.
6. Mortazavi SBM, Asilian H, Ostakhan M. The Relationship between Safety Climate Factors and Workers Behavior Working In Potentially Dangerous Situation in Height among Construction. Iran Occupational Health. 2011; 8(1): 51-60.
7. Saunders LW, Kleiner BM, McCoy AP, et al. Developing an inter-organizational safety climate instrument for the construction industry. Safety Science. 2017; 98: 17-24 [Scopus].
8. Zohar D. A group-level model of safety climate: testing the effect of group climate on micro accidents in manufacturing jobs. Journal of applied psychology. 2000; 85(4): 587.
9. Heidari M, Farshad A, Arghami S. A study on relationship between production link worker's safety attitude and their safe act in of arak metal industry. Iran Occupational Health. 2007; 4(3): 1-9.
10. Cooper M. To words a model of safety culture. Safety Sciences. 2000; 36: 111-136.
11. Shokoohi Y, Adl J, Kakooei H, et al. Survey of Safety Climate in a Petrochemical Industry in Mahshahr. Aristotle University Medical Journal. 2012; 1(3): 166-172.
12. Curcuruto MGriffin MKandola Ret al. Multilevel safety climate in the UK rail industry: A cross validation of the Zohar and Luria MSC scale. Safety Sciences. 2018; in press.
13. Neal A, Griffin M. A Study of the Lagged Relationships among Safety Climate, Safety Motivation, Safety Behavior, and Accidents at the Individual and Group Levels. Journal of Applied Psychology. 2006; 91(4): 946–953.
14. Alruqi WN, Hallowell MR, Techera U. Safety climate dimensions and their relationship to construction safety performance: A meta-analytic review. Safety Sciences. 2018; 119: 165-173.
15. Malakuoti J, GHaribi V, Ebrahimi M, et al. The Study of Correlation between Safety Attitudes and Occupational Stress among Telecom Tower Climbers. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2017; 5(4): 227-236.
16. Jafari MJ, Sadighzadeh A, Sarsangi V, et al. Safety Climate Survey in Iran's Uranium Mines in 2013. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2014; 2(3): 148-154.
17. Hazrati S, Saranjam B, Rastgho L, et al. Occupational Health and Safety Climate Assessment and Factors affecting it in Small Workshops Ardabil. Journal of Occupational and Environmental Health. 2016; 2(3): 220-226.
18. Adl J, Jahangiri M, Rismanchian M. Evaluation of the safety climate in the steel industry. Journal of School of Health and Medical Research Institute. 2012; 6(1): 23-34.
19. Mirzaie Ali Abadi M, Feize Arefi M, Gholami S, et al. Investigating Safety Climate and Its Structural Dimensions in a Sugar Industry Using Nordic Questionnaire (NOSACQ-50). Journal of Occupational and Environmental Health. 2017; 3(1): 59-67.
20. Khaleghinejad A, Ziaaldini, M. Relationship between employees’ safety climate and safety performance with respect to mediating effect of safety knowledge and safety motivation in Sarcheshmeh copper complex. Journal of Health and Safety at Work. 2016; 5(4): 69-86.
21. Hajaghazadeh M, Marvimilan H, Farrokhi F, et al. Survey of safety climate from the viewpoints of nurses working in one of the hospitals in Urmia city, Iran, in 2014. Journal of Health and Safety at Work. 2016; 6(2): 69-78.
22. Nadali Jelokhani AH, Agha Davood SR, Karbassian M, et al. Evaluating and Ranking Safety Risks of Isfahan Municipality Construction Projects Using Taxonomic Techniques and Risk Breakdown Structure Approach. Occupational Hygiene and Health Promotion Journal 2018; 2(2): 89-102.
23. KarimiAzari A, Mousavi N, Mousavi SF, et al. Risk assessment model selection in construction industry. Expert Systems with Applications. 2011; 38(8): 9105-11.
24. Jahangiri M, Honar Bakhsh M, Asgarpour Kaji N, et al. An Evaluation of the level of Preparedness, Knowledge, and Risk Perception Regarding Earthquake among the Personnel of Shiraz University of Medical Sciences, Iran in 2013. hsr. 2016; 12(2): 125-131.
25. Fouladi Deahghi B, Ibrahimi Gavamabadi L, Behzadi A. The use of hearing protection devices based on the perceived risk of noise-induced hearing loss in some manufacturing industries. Journal of Occupational Hygiene Engineering. 2015; 2(1): 29-36.
26. Kines P, Lappalainen J, Mikkelsen KL, et al. Nordic Safety Climate Questionnaire (NOSACQ-50): A new tool for diagnosing occupational safety climate. International Journal of Industrial Ergonomics. 2011; 41(6): 634-646.
27. Mehdizadeh, Masoud and Pourghasem, Hojjat, 2011, Study of understanding human, social and environmental risks to achieve sustainable development, the second conference on inspection and safety in the oil and gas industry, Tehran, 12 p.
28. Mullen J. Investigating factors that influence individual safety behavior at work. Journal of Safety Research. 2004; 35: 275-85.
29. Khajavi S, Ebrahimi Ghavam Abadi L. Study of relationship between occupational accidents risk perception of gas stations workers in Ahvaz City with the HSE management performance in fueling stations in 2016. ioh. 2018; 15(1): 34-46
30. Jafari MJ, Saghi F, Alizadeh E, et al. Relationship between risk perception and occupational accidents: a study among foundry workers. Journal of the Egyptian Public Health Association. 2019; 94(1): 1-5.
31. Alexopoulos EC, Kavadi Z, Bakoyannis G, et al. Subjective risk assessment and perception in the Greek and English bakery industries. J Environ Pub Health. 2009; 6: 891754.
32. Portell M, Gil MR, Losilla MJ, et al. Characterizing occupational risk perception: The case of biological, ergonomic and organizational hazards in Spanish healthcare workers. Span. J Psychol. 2014; 17: 1–12.
33. Phoya S, Eliufoo H, Pietrzyk K, et al. Assessment of Health and Safety Risk Perception of Site Managers, Supervisors and Workers in Tanzania Urban Construction Sites. In Proceedings of the Prevention: Means to end of safety and health incidents and illiness Conference, Washington, DC, USA, 24–26 August 2011.
34. Chaswa EN, Kosamu IBM, Kumwenda S, et al. Risk perception and its influencing factors among construction workers in Malawi. Safety. 2020; 6(2): 33.
35. Bohm J, Harris D. Risk perception and risk-taking behavior of construction site dumper drivers. Int J Occup Saf Ergon. 2010; 16: 55–67.


Assessing the Perception of Risk and Safety Climate of the Employees of Andishmandan Jonoob Company in 2020
Mohammad VELAYATZADEH1*
Abstract
Introduction: Safety climate and risk perception are two very important factors in safety studies that by examining and analyzing them, appropriate results can be obtained from the safety status of employees. This descriptive cross-sectional study was conducted randomly in 2020 on 388 employees of different departments of Andishmandan Jonoob Company project in Ahvaz.
Methods: The Nordic Safety Atmosphere Questionnaire (NOSACQ-50) was used to assess the safety climate, the Flynn risk perception questionnaire was used to assess the risk perception, and the Likert method was used to assess the safety climate and risk perception assessment. Before distributing the questionnaire to the employees, a short educational class was held by the researcher on how to complete the questionnaire, and after distributing the questionnaire, the employees took 45 min to complete the questionnaire, and then the questionnaires were collected. To analyze the data, SPPS 24 software was used and to determine the differences between the studied variables, one-way analysis of variance (One-Way ANOVA) was utilized.
Findings: In this study, the mean weight and height of the subjects were 81.57±18.45 kg and 176.32±24.68 cm, respectively. Among the employees, 43.81% had a diploma, 37.37% aged 30 to 40 years, 76.03% had 1 to 10 years of work experience, and 80.67% were workers. The mean scores of different dimensions of safety climate based on age, work experience, and education level showed that the mean safety commitment of employees for age, work experience, and education level were 0.76, 0.98, and 0.76, respectively. In this study, 14 workplace risks were considered that the risk of electric shock, back pain, and repetitive movements by employees did not have a score of 1 (very low risk). The risks of hitting the hot surface and falling objects on the foot by the employees did not have a score of 5 (high risk).
Conclusion: The results of the mean scores of employees based on the safety climate questionnaire in the studied dimensions showed that the safety climate among the employees of the studied service jobs is relatively weak. Therefore, in order to reduce the potential risks in service jobs and reduce accidents, safety and health issues should be trained with proper and codified planning, and the safety culture of employees should be increased with new methods and new technologies. Regarding the perception of risk, it can be concluded that some risks were not felt by employees and were not observed by individuals; therefore, employees gave a low score to these risks.
Keywords: Nordic questionnaire, Safety climate, Occupational accidents, Risk perception
Original Article


Received: 2021/09/06
Accepted: 2021/11/25

Citation:
VELAYATZADEH M. Assessing the Perception of Risk and Safety Climate of the Employees of Andishmandan Jonoob Company in 2020. Occupational Hygiene and Health Promotion 2022; 6(2): 133-146.
 
1 گروه ایمنی صنعتی، موسسه آموزش عالی کاسپین، قزوین، ایران
  *(نویسنده مسئول: mv.5908@gmail.com)
1 Department of Industrial Safety, Caspian Institute of Higher Education, Qazvin, Iran
*(Corresponding Author: mv.5908@gmail.com)
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: 1400/6/15 | پذیرش: 1400/11/10 | انتشار: 1401/5/4

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه بهداشت کار و ارتقا سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Occupational Hygine and Health Promotion Journal

Designed & Developed by : Yektaweb