دوره 1، شماره 3 - ( بهمن 1396 )                   جلد 1 شماره 3 صفحات 227-237 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، فارس، ایران
چکیده:   (369 مشاهده)
مقدمه: استرس نتیجه تعامل بین فرد و موقعیتی است که فرد، توانایی خود را به منظور پاسخگویی به مطالبات ناکافی می­داند و مسئله شایع در محیط­های کاری می­باشد. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر روش‏های مقابله با تنش بر فشار شغلی کارکنان کارخانجات کاشی شهرستان آباده بود.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی می­باشد که از بین کارکنان سه کارخانه کاشی فعال در شهرستان آباده در سال 1394، 288 نفر به شیوه­ی نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی شده به روش سیستماتیک، انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه­ی استرس شغلی هلریگل و اسلوکام و پرسشنامه شیوه‏های مقابله با استرس (CISS)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده­های به دست آمده با استفاده از تحلیل رگرسیون چندمتغیری، مورد ارزیابی آماری قرار گرفت.
یافته­ ها: نتایج نشان دادند که راهبردهای مسئله­مدار با ضریب بتای معادل  (320/0-=β) و سطح معنی­داری (0005/0=P) پیش­بینی کننده­ی منفی و راهبردهای هیجان­مدار با ضریب بتای معادل (329/0=β) و سطح معنی­داری (0005/0=P) پیش­بینی کننده­ی مثبت استرس شغلی می­باشند. راهبردهای هیجان­مدار نیز قادر به پیش­بینی تغییرات مربوط به استرس شغلی و ابعاد آن می‏باشند، اما راهبردهای اجتناب­مدار قادر به پیش‏بینی استرس شغلی و ابعاد آن نبود.
نتیجه گیری: با توجه به یافته­ها می­توان اثرات استرس شغلی شاغلین را با افزایش راهبرد مسأله­مدار از طریق آموزش استفاده از این نوع راهبردها و همچنین کاهش راهبردهای هیجان­مدار آن­ها بهبود بخشید.
 
متن کامل [PDF 827 kb]   (191 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۴